Berichten‎ > ‎

Herdenkingsbijeenkomst bij het Belgisch monument

Geplaatst 9 okt. 2017 11:30 door Nel Knapen   [ 14 nov. 2017 00:33 bijgewerkt door Liam Fitzpatrick ]

Dames en heren, jongens en meisjes,

We staan hier bij het Belgisch monument: een oorlogsmonument dat 12 heldhaftige verzetsstrijders herdenkt. Het is geen groot monument en onze jaarlijkse herdenking hier op dit kleine stukje Eijsden-Margraten is bescheiden. Bescheiden, maar wel zeer gemeend. Hun verhaal is dan ook terecht al heel vaak op deze plek verteld. En dat moet ook, want de gedachte achter dit monument en achter deze herdenking staat symbool voor een groter goed. En de wetenschap dat dit herdenkingsmonument er eentje is van de ruim 3700 oorlogsmonumenten in Nederland laat ook zien dat het niet gaat om een kleine gebeurtenis die herdacht wordt. Het gaat om iets dat ons allemaal aangaat, over alle tijden en over alle grenzen heen.

Die 3700 oorlogs- en herdenkingsmonumenten zijn er in vele vormen. Ze staan midden in de stad, in bossen, in parken, in scholen, op begraafplaatsen en in kerken. Ze staan langs wandelroutes en verkeerswegen, op bruggen en pleinen. Kortom: die monumenten – waar dit er een van is – zijn duidelijk een onderdeel van onze maatschappij. Wij vinden het namelijk vanzelfsprekend en noodzakelijk dat er wordt herdacht, dat er wordt nagedacht over oorlog en vrede. We herdenken namelijk niet alleen het strijden voor vrijheid, en het vreselijk lot dat velen in het verleden is overkomen, want de tegenwoordige tijd leert ons anders.

Daarom herdenken we niet alleen deze 12 mannen die ruim 70 jaar geleden hier hun leven lieten, maar we denken ook over de dag van vandaag. Want ook vandaag de dag zetten mensen zich over de gehele wereld in voor de eigen vrijheid en die van anderen. Immers, lang niet iedereen op de wereld is vrij. Ik hoef u niets te vertellen over de enorme stroom mensen uit bijvoorbeeld Syrië die moeten vluchten vanwege oorlog en ellende in eigen land. Zij kennen de vrijheden niet die wij hebben.

Op dit moment wordt er op 53 plekken in de wereld gevochten. Zijn het geen burgeroorlogen, etnische conflicten of religieuze strijden, dan zijn het wel drugskartels die mensen te grazen nemen of hen hun vrijheid afnemen. Allemaal nu.

En wat te denken van de dreigende taal die Noord-Korea en de VS op dit moment richting elkander uitspreken en de gevolgen die eventuele acties voor ons allemaal zou kunnen hebben?

En iedereen weet van de laffe terreuraanslagen in Brussel, Berlijn, Parijs, Londen, Manchester, Stockholm en Barcelona. Voor sommigen lijkt het ver weg, maar in deze wereld is niets meer ver van je bed. Want als er aanslagen worden gepleegd op onze vrijheid van meningsuiting, op de vrijheid van onze manier van leven, dan komt het toch wel heel erg dichtbij. Vrijwel iedereen zal zich hebben afgevraagd na weer zo’n aanslag: wanneer komen wij aan de buurt?

Dit jaar alleen al zijn 7 aanslagen in Europa gepleegd, die levens hebben gekost en angst zaaien. Er zijn genoeg mensen die hun reisplannen daarom aanpassen. En zich dus laten inperken in hun vrijheid. Vrijheid waar deze mensen die wij hier specifiek herdenken ook voor gestreden hebben.

We moeten beseffen hoe goed we het hebben en hoe graag we dat zo willen houden. Onze vrijheid van meningsuiting, van geloof, van relatie, van onderwijs, onze bewegingsvrijheid, het zijn zeer kostbare waarden waar we voor moeten vechten en die we ook anderen moeten gunnen.

Dat kost moeite, tijd, geld, energie, opoffering. De mannen die we hier herdenken hebben zich maximaal opgeofferd. Een herdenking als deze herinnert ons er niet alleen aan dat mensen in het verleden voor onze vrijheid hebben gestreden en daar de hoogste zaaien. Er zijn genoeg mensen die hun reisplannen daarom aanpassen. En zich dus laten inperken in hun vrijheid. Vrijheid waar deze mensen die wij hier specifiek herdenken ook voor gestreden hebben.

We moeten beseffen hoe goed we het hebben en hoe graag we dat zo willen houden. Onze vrijheid van meningsuiting, van geloof, van relatie, van onderwijs, onze bewegingsvrijheid, het zijn zeer kostbare waarden waar we voor moeten vechten en die we ook anderen moeten gunnen.

Dat kost moeite, tijd, geld, energie, opoffering. De mannen die we hier herdenken hebben zich maximaal opgeofferd. Een herdenking als deze herinnert ons er niet alleen aan dat mensen in het verleden voor onze vrijheid hebben gestreden en daar de hoogste prijs voor hebben betaald, maar ook dat we onze huidige vrijheid moeten koesteren en niet zomaar als vanzelfsprekend moeten aannemen.

Door nu vroeger verzet te gedenken, blijven de verhalen leven in onze gemeenschappen. Worden ze overgedragen op onze kinderen. De kinderen die de toekomst maken en die hopelijk ook ín vrijheid kunnen leven. Door samen met hen bij het verleden stil te staan geven we onze jongeren en onze toekomst de juiste voeding. De juiste basis om te staan voor een toekomst waarin vrijheid het hoogste goed is. Laten wij dus vooral herdenken en de vrede waarin we leven koesteren.

door Jos Custers, wethouder gemeente Eijsden-Margraten
toespraak tijdens de herdenking bij het Belgisch Monument op zondag 10 september 2017

Comments